Blog

Ondanks dat ik de waarde van dit product ken en mijn eigen waarde als facilitator popt mijn kernwond van afwijzing in dit spiritueel ondernemerschap toch ook zo nu en dan op. 

Dan zit ik op een spirituele beurs. Er zijn mensen die lachen vriendelijk zeggen zelfs hallo en lopen verder en er zijn er die lopen gewoon meteen verder en kijken je niet aan. Wanneer ik dan op een beurs zit en iedereen loopt voorbij mijn tafel en aan de andere tafels zitten allemaal mensen dan gaat mijn wond van afwijzing aan. Dan voel ik het verdriet al omhoog komen. De oude pijn van "niet goed genoeg" van mensen willen niet wat ik te bieden heb. 

Dan raak ik uit mijn midden. Ik heb het dan nodig dat ik erken wat er in mijn binnenwereld leeft en dat ik daarmee ben (zelfs als dat betekent janken op een spirituele beurs te midden van allemaal standhouders en mensen) dan laat ik de tranen (in dit geval) toe en ik zeg dat deel in mij ik snap je verdriet en ik voel je pijn en vandaag is het en dan noem ik de datum en nu is het anders en dan zet ik mijn intentie dat de mensen die vandaag voor Avalon Magisch Bordspel bedoeld zijn mij zullen vinden. Soms ben ik te vereenzelvigd met mijn pijn en dan ga ik even naar mijn man en zet daarna een intentie en breng mijzelf weer terug in mijn midden. Dit deed ik op een beurs in Midwoud en een paar minuten later kwam de eerste deelneemster. 

Dit spel ervaar ik als mijn "goud". Ik zie wat het in mensen opent, aanraakt en teweegbrengt. Ik zie de bewustwording die plaatsvindt en de zelfbevrijding. Dat geeft mij écht een kick, want daar doe ik het voor.

​Echter, keer op keer merk ik op spirituele beurzen dat dit spel nu niet voor de "many" lijkt te zijn, maar voor de "few". Iedereen is welkom en velen voelen zich aangetrokken of zijn nieuwsgierig. Echter weinigen nemen écht deel aan deze reis van bewustwording en zelfbevrijding.

​Dat het nu voor de "few" lijkt te zijn en niet voor de "many", vind ik uitdagend om niet persoonlijk te nemen. Om toch niet te gaan twijfelen aan mijn kwaliteiten dat die "goed genoeg zijn", "de bedoeling" en zelfs mijn weg.

 

​Een stap terug én vooruit?

​Mijn omgeving zegt: om zichtbaarheid en bekendheid te creëren voor het spel, moet je een andere vorm als ingang nemen. Je moet "healing" als ingang nemen. Bekendheid creëren met healingwerk, en pas als mensen dieper in zichzelf willen duiken, kun je het spel inbrengen. Je hebt immers een hele healing opleiding gedaan.

​Ik ervaar hier weerstand bij. Dit voelt als een stap terug. Toch blijf ik open voor de mogelijkheid dat deze stap terug (in gevoel) mij juist verder vooruitbrengt in het aardse. Ik ben me er namelijk van bewust dat weerstand en mijn "nee" vanuit verschillende delen in mezelf kunnen komen.

​Ik verfijn dat vaak tot de vraag: komt deze weerstand vanuit mijn gewonde ego, mijn gezonde ego of mijn ziel? Ik kies er bewust voor om het pad van de ziel die ik ben te leven. Te doen wat goed is voor mij als ziel.

 

​Hoe de saboteur subtiel binnensluipt

​Ik ben me bewust van de energie van de saboteur en wanneer die aanwezig is, en ik kies ervoor er niet in mee te gaan. Desalnietteplus kan het soms zo subtiel zijn dat ik het pas achteraf doorheb.

​Zo was ik afgelopen weekend op een spiritueel festival heel veel vergeten: eten en drinken, pennen, kaarsen, wisselgeld, mijn visitekaartjes en flyers. Hoe helder wil je het hebben?

​Ik was de avond ervoor nog bezig geweest met het maken van een schilderij voor een vrouw (terwijl ik helemaal geen schilderes ben). Ik had een droom over haar en voelde: ik "moet" dit in beeld brengen en aan haar geven. Daardoor was ik met mijn aandacht niet bij mezelf of de voorbereiding voor de beurs.

​Wat ik vergat, is achteraf gezien heel symbolisch. Het gaat over zelfzorg, communicatie, energie, overvloed en zichtbaarheid:

• ​Voeding: Zelfzorg (mijn energie was niet bij mezelf).

• ​Pennen: Communicatie én manifestatie (met de juiste intentie is schrijven immers een krachtige vorm van manifestatie).

• ​Kaarsen: Energie, aanwezigheid.

• ​Geld: Overvloed (zie mijn eerdere post over geld).

• ​Visitekaartjes en flyers: Zichtbaarheid.

 

​Zweven in de 'in-between'

In het begin van het festival was ik niet helemaal hier. Ik zat in een soort in-between. Ik was er wel, maar ik was niet helemaal aanwezig. Ik kon op dat moment ook niet precies de vinger erop leggen wat het nou was. Ik zweefde er een beetje tussen in.

​Tot mijn buurvrouw op de beurs met haar stemvorken aan de slag ging. Boem. Ik zakte direct terug in mijn lichaam. Ik voelde: ik ben weer hier. Ik lande weer in mijn lichaam op aarde. Ze vertelde mij dat het thema van de gebruikte stemvorken veiligheid was. Iets in de energie, iets in de situatie maakte dat ik me onbewust niet geheel veilig voelde om er helemaal te zíjn. Mijn systeem reageerde daarop door uit te checken. De ultieme vermijdingsstrategie van de saboteur. Hierop zei ik oh dat zal vast ook een thema bij mijn cliënten dan zijn. (Was ook zo) 

 

​"Godvergeten" spannend

​Ik heb op dit moment vier verschillende websites. Ik ben die langzaam aan het onderbrengen onder één website: "New Earth Magic Tribe". Alleen dit voelt van binnen zo "godvergeten" spannend.

​Interessant woord eigenlijk: "godvergeten". Daar ga ik nu even niet op in, want daar kan ik zo weer een hele nieuwe post over schrijven.

​Het voelt "godvergeten" spannend om HELEMAAL vol VERTROUWEN te gaan staan in wie ik wezenlijk ben en waarom ik hier ben. Om het in iedere cel van mijn lichaam BEWUST te belichamen. Om dit écht helemaal uit te dragen.

​Er is een innerlijk weten. Ik heb de woorden nog niet precies, maar ik denk eigenlijk ook niet dat dit heel belangrijk is. Het gaat, zo voelt het voor mij, om die bewuste, doorvoelde en doorleefde belichaming van zelfbevrijding.

 

​Kiezen voor vertrouwen

​Die ene centrale website draagt in energie al de blauwdruk van wie ik ben en waarom ik hier ben, ook al zijn de woorden en misschien zelfs de vorm nog niet helemaal kloppend en ben ik daarin nog ontdekkende. Ik voel het tot in mijn cellen.

​Dat maakt het ook zo enorm spannend om er zichtbaar mee te zijn. Iedere "afwijzing" neemt mijn persoonlijkheid al snel persoonlijk en dat komt dan heel diep binnen. Dat spannende gevoel spreekt die saboteur-energie meteen aan, want daar zit de angst.

​Het is aan mij om de angst steeds weer te (h)erkennen wanneer die aanwezig is. Angst kan immers vele vormen aannemen; het ervaren van onveiligheid is er ook één, zoals ik daar op het festival merkte. Het is aan mij om deze angst te neutraliseren op de manier die het meest natuurlijk voelt in het moment, en opnieuw te kiezen voor vertrouwen.

​Side note: Net na het schrijven van deze blog popt er op mijn telefoonscherm een melding op van Google Foto's met de zin: "Ben je er klaar voor?" met daarnaast een foto van mijn visionboard van drie jaar terug. Hoe helder wil je het hebben? Haha, dit universum. Droog toch soms.